♥ قلب پاره پاره ♥

فریاد دل های پاره پاره

وداع

پروانه سوخت, شمع فرو مرد, شب گذشت           ای وای من که قصه ی دل نا تمام ماند

                                دیگه وقت رفتنه خداحافظ و نگهدار همگی

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1391ساعت 5:39  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

خداحافظ

قلب پاره پاره

من میرم بسه دیگه طاقت موندن ندارم

                             بین این همه گناه حسی واسه نوشتن ندارم

بزرگترین گناه من باور عشقت بود و بس

                               این آخرین نوشتمه همراه آخرین نفس


تو که پیشم نمی موندی چرا گفتی دل ببازم

                            چرا گفتی با نگاهت قصه ی عشقو بسازم

چرا خواستی که دلم رو بکنم وقف تو تنها

                              چرا رفتی پا گذاشتی روی قلبم چرا فریبا

چرا خواستی آسمونم بی تو ابری شه و تیره

                           تو از اول می دونستی که دلم بی تو میمیره

چرا پس قدم گذاشتی توی دنیای حقیرم

                           من که بی تو ، توی دریا مثل خشکی کویرم

چرا اون روزای اول نمی گفتی بی دَوومی

                         به پای این همه احساس نمی تونی که بمونی

چرا هرچی خوبی کردم تو ازش ساده گذشتی

                          گفتی یه روز برمی گردی اما رفتی برنگشتی

چرا خوب بهم نگفتی دیگه از چشام تو سیری...

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1391ساعت 5:10  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

دارم میرم

قلب پاره پاره

هنوز میرم یه وقتایی تو اون کوچه که باریکه

                                  تو نیستی ولی می بینم تو رو با اینکه تاریکه

یه مرده توی اون کوچه خیالتو بغل کرده

                                   نمیدونه کسی که رفت محاله دیگه برگرده

منم تنها کنار تو ، کنارم جای خالیته

                                   کنارت پر شده انگار حواست به کناریته

خیال کردن دیوونه ام که خیال کردم تو رو دارم

                                  کنارم کسی نیست اما بازم میگم دوست دارم

بین من و تو دیگه هیچی مثل قدیم نیست

                                    نشونی از روزایی که حرفشو میزدی نیست

تازگیا حال منه بغض و تباه و خرابی

                                     ببخش صدای گریه هام نمیذاره بخوابی

ببخش اگه این آخرا دیگه دوست نداشتم

                                    اگه بجز خاطرهام چیزی واست نذاشتم

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1391ساعت 5:1  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

وصل شیرین دو لب

قلب پاره پاره

بوسه مگر چیست فشار دو لب                      

                                این که گناه نیست چه روز و چه شب

 بوسه یعنی وصل شیرین دو لب                       

                                بوسه یعنی عشق در اعماق شب

 بوسه یعنی مستی از مشروب عشق         

                               بوسه یعنی آتش و گرمای تب

      بوسه یعنی لذت از دلدادگی     

                            طعم شرینی به رنگ سادگی

بوسه یعنی آغاز برای ما شدن

                           لحظه ای با دلبری تنها شدن

بوسه یعنی قلب تو از آن من

                      بوسه یعنی تو همیشه مال من

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1391ساعت 4:41  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

نامه ی دل

 سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی

                           آره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی 

 فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت

                             دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

  حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

                              جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه

  ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غم

                               از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه

  دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

                                فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

  وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

                            مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچوقت نگیر

  دلم میخواد یه چیزیرو بدونی

                            دیگه نه عاشقی نه مهربونی

  میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن

                            نورشون و بدرقه ی پاکی خنده هات کنن

  تنها دلیل زندگیم با یه غمی دوست دارم ...  

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم شهریور 1391ساعت 1:14  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

بی معرفت

قلب پاره پاره

بی وفایی کار هر دقیقته

                    چی داری از من پنهون میکنی؟

من که میدونم منو دوست نداری

                   چرا دوست داری باهام بازی کنی 

 اشکامو پنهونی دارم میریزم

                      دنیا به کام تو برو عزیزم

شاید بفهمی مثل من نمیشه

                     فدای خنده های تو عزیزم

یه عمری حرفات تو دلم لونه کرد

                   دوستم نداشتی برو بی معرفت

یادم نمیره با دلم چه کردی

                    تنهام گذاشتی برو بی معرفت...

                  

+ نوشته شده در  شنبه هفتم مرداد 1391ساعت 2:11  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

قهوه

قلب پاره پاره 

روبروی همیم بازم مثل قدیم

                               قهوه ی رو میز که نداره طعمی

شروع کن بگو تو ام حال منو داری

                              یا که نه خیلی خوب و سر حالی

بگو من که واسه حرفات پایه بودم

                              به ظاهر خوب از درون پاره پاره بودم

بگو بازم مثل همیشه میشنوم من

                              ولی بخدا نداری حرف بیشتر از من

این منم بدی هات تو خونم رخنه کرده

                             دیگه مثل قدیم نیستم الان کوه دردم   

  آدمی که از همه کس ضربه خورده        

                             آرزوهای سینش هم خیلی وقته مرده

دوباره باز حرفای تکراری...

                              بگو شاید آروم شم بگو حال منو داری

تو که دیدی ترکش های بدی روی پوست و تنم

                                میبندی چشاتو تا که چیز دیگه نگم

چیه سخت شنیدنش خیلی تلخ حرفام

                                مگه روز خوشیم گذاشتی واسه فردام

که انتظار داری مثل قبل حرف خوب بگم

                               خوب خودتو به خواب بزن بازم مثل قدیم

تا که نخوای ببینی چقدر داغون و خرابم

                              ما که عادت کردیم به خدا عیبی نداره

یه عمر کنارت بودیم ولی عین غریبه

               تو شب بی ستاره دلم به چشمات راضیه  

                تو این سکوت بی دلیل وقت ترانه بازیه  

                من که چشمای تورو به همه دنیا نمیدم

                 برای ناز اون نگات از همه دنیا بریدم

                 حقیقت قصه ی ما...

                              حالا چی شد...

                                      هر چی که شد...  

                 میون عشق منو تو یه خاطره شد واسه من

                            تو این شبای سوت و کور

   بازم مثل قدیم پر دردیم

                                     باید به خاطر بیاریم چیزی نگیم

باشد اصلا تو خوب همه بدی ها از ماست

                                     دل تو کوچیکه و دل ما دریاست

که انقدر جا داره واسه بدی دیگرون

                                    داره خفم میکنه دیگه بغض تو گلوم

این ما بودیم با خوب و بدش همیشه ساختیم

                                  الان رسیدیم تهش دیگه آخر خطیم

میبینی...؟

                  روزام چه تاریکه...

هی با تو ام هنوز خوابی که

                          ساکتی و هیچ جوابی نمیدی

انگار سال هاست تو گرفتی خوابیدی

                        مگه دارم قصه میگم که تو خوابت ببره

میگن به هرکی خوبی کنی از دست میدیش

                        الانم همینه داریم درس پس میدیم

تقصیر تو نیس بی رحم زمونه

                        تو ام نذار تو وجودت حرفی بمونه

لب باز کن بگو من میشنوم

                       نمیخوام غرورت جلو چشمام بشکنند

بگو بی مرام نیستم تا چشمامو ببندم

                       تا که نشی مثل من حرفات تو سینه بگندن

تو ام یه جور مثل منی حال منو داری

                       از دنیا بریدی از این قصه بیزاری

پس بگذریم...

          بازم مثل قدیم...

                       روبروی همیم...

              بخور قهوه تو شاید پیدا کرده باشه طعمی

+ نوشته شده در  جمعه ششم مرداد 1391ساعت 3:41  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

sevgilim

     قلب پاره پاره 

Kalbimde arama eski yerini 

 Sen gözümden akan sele karıştı                         

 İstesem de artık sevemem seni  

            Hasret rüzgarına yele karıştın                         

Seninle aşkımız eski bir roman  

Yandı sayfaları külüdür kalan                         

Sevgilim herşeyim sendin bir zaman 

Ne yazık sonunda ele karıştın                          

Kırılan kalbim var dinmez bir kini 

            Ömrümce sürecek aşka yemini                          

Kavuşmak imkansız artık sevgilim 

   ...Dönüşü olmayan yola karıştın                           

 

 

        

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مرداد 1391ساعت 16:57  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

حکایت

قلب پاره پاره

حکـــــــــــــــــــــایت من…

حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما قایقـــــــــــــــــــــی نداشت…

دلباخته سفر بود اما همسفـــــــــــــــــــــر نداشت…

حکایت کسی بود که زجر کشید اما ضجـــــــــــــــــــــه نزد…

زخم داشت اما ننالیـــــــــــــــــــــد…

گریه کرد اما اشک نریخـــــــــــــــــت…

حکایت من حکایت کسی بود کـــــــــــــــــــــه…

پر از فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صداها را بشنـــــــــــــــــــــود

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مرداد 1391ساعت 1:45  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

آخر قصه

قصه داره تموم میشه این لحظه ها چقدر بده

                             میگی نگاه آخره اما نگات مردده

حالا که رفتنی شدی میخوام تو رو راهی کنم

                         میخوام تا آخرین نگاه نگاتو همراهی کنم

میخوام بری اما هنوز خیره به چشمای منی

                       حتی یه لحظه شک نکن تو میتونی دل بکنی

تا مرز این دل زدگی چند قدمی مونده فقط

                     پاتو بذار رو حسی که انگاری مونده این وسط

دیگه به هیچی فک نکن تردیدتو بذار کنار

                        واسه گذشتن از چشام پلکاتو روی هم بذاز

فقط یه لحظه کافیه واسه عبور و رد شدن

                          آخر این قصه رو با یه رد پا رقم بزن...

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم مرداد 1391ساعت 3:49  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

تمام شد

 

 

حــــتـــی “خـــدا” فرستـــد… !

بــاران اســیــدی… برای تــطهـیـرت

بــرف و پـــاکــی …. بــرای تـشبــیهت

محـــمد و عیـــسی …. بــرای تظــمــینت

یا کــه شیــطان را … برای تقصیــرت

دیـــگر تمــام شــــد ….

"خـــراب شــــد تــصویـــرت"…. !!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم مرداد 1391ساعت 3:33  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

سر به هوا

قلب پاره پاره

خیلی ممنون اینقدر آسمون منو داغون کردی

  واسه احساسی که داشتم دلمو خون کردی

                                                            من حواسم به تو بود تو دلت سر به هوا

                                                           با همین سر به هواییت منو ویرون کردی

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم مرداد 1391ساعت 3:7  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

   عشق  سکوت یک نگاه است

                             نه بازی با واژگانش

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم تیر 1391ساعت 18:55  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

شیراز

  قلب پاره پاره

نیمه شب افسرده از دنیا شدم

                           یاد شیراز آمد و عنقا شدم

یک سوال آمد مرا ای دل فریب

                           رحم آیا تو نکردی بر غریب؟

یاد آمد آن مسافت دل غمین

                           سوختم ای فریبا تا همین

پای لنگان دیده گریان رفته ام

                         داغدار از عشق تو برگشته ام

در هوایت دردها بگرفته ام

                          آخر اینکه من دروغی گفته ام؟

در کدامین درد پنهانت کنم

                           با کدامین واژه انسانت کنم

آخر این رسم هم آغوشی نیست

                        آخر این دل مسلکش جالوت نیست

گشته ام تو هم نگرد تابوت نیست

                        من از آن روز عزادارت شدم

در میان دشمنان خوارت شدم...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم تیر 1391ساعت 4:0  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

ناکس

قلب پاره پاره

  بس که دیدم در زمانه ناکسی

                          همرهم شد ناله و دلواپسی

  آن فریبا رفت و دلم را چاک کرد 

                         هم برفت و هم مرا بر خاک کرد

    یادم آمد آن نگاه و آه سرد

                            آن نگاه آخر و آن موی زرد

  کاش آنجا دفن محنت میشدم

                            تا ابد محو وصالت میشدم

  بوی آن آغوش گرمت یاد باد

                           آخرین لطف نگاهت یاد باد

  وای امشب من سراپا خسته ام

                         دل به وصلت داده و افسرده ام

  راستی آن لطف و آن مهرت چه شد

                         آن پریشان مو و آن چهرت چه شد

  راستی من را مگر نشناختی

                          دست بر دست غریبه تاختی

  راستی آن بی قراری ها چه شد...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم تیر 1391ساعت 2:24  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

love

نه دلم را از فراغت چاک کن   

   نه بدست خویش اشکم پاک کن                         

کاش انجا دست من بشکسته بود 

                          کاش چشم و دستم بسته بود

شمع گشتم اب گشتم سوختم    

     دست تو با دست او اموختم                           

 کاش من فریب ان فریبا میشدم    

     کاش امشب غرق دریا میشدم                          

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 4:36  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

نقاب

قلب پاره پاره

سرابه بودن با تو‌‌‌. دیگه رو شد که دریا نیست

                               دیگه دل کندن از تو. برام پایان دنیا نیست

 چه معصوم باورت کردم من دیونه ساده

                               بیا از پشت مه بیرون. نقابت دیگه افتاده

واسه برگشتنت دیره. که دستات پر ز تقصیره

                              واسه دل کندن از تو. دیگه گریه ام نمیگیره

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 3:50  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

نرو

و مثل دؤزدي دئييب لر "ايت هورر كروان كئچر"

هر چه من گفتم نرو بي اعتنا كردي گذر

دامنين تودوم دئديم :من آيريليقدان قورخورام !

زير لب آهسته گفتي آبرويم را نبر!!

چوخلي يالوارديم كي بلكه اوزده قالدين گئتمه دين

التماسم بر دل سنگت نكرد اما اثر

سونرادان گؤردوم كي هر نه ديلده توكسم قالماسان

چون پرستو موقع هجرت نبندد بال و پر

هي دئديم گئتسن ياديندان تئز چيخاردارسان مني

لااقل رفتي چنان كن زود بر گرد از سفر

تئز دئدين تا گؤز يوموب بيرده آچيبسان گلميشم

گفته هايت باورم شد رفتي و كردم ضرر

سن گئدن گوندن گونوزلر گؤزله ريم يول گؤزله دی

نيمه شبها هم ستاره مي شمردم تا سحر

ايل گليب كئچدي ايل اوستن.اما اينصاف سيز نئدن؟

نه برايم نامه دادي نه رسيد از تو خبر

عشقيله بير ليكده عقليمده كؤل اولدي آنلاديم

در هجوم شعله ها با هم بسوزد خشك وتر

چون سنه عشقيم چوخيدي هیجره چوخ يانديم آخي

هر كه بامش بيش آن اندازه برفش بيشتر

گلمه دین گول لنمه دیم اولدوم اودونلوق بیر آغاج

عاقبت هیزم شکن زد بر تنم تیغ وتب

اؤلمایا گؤز ده یدی ظلمت لندی آیدین عشقیمیز

بار الها کور گردد چشمهای بد نظر

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 3:2  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

دل

قلب پاره پاره

گفتمش دل میخری؟

          پرسید چند؟!

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد

   و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم

             او رفته بود....

دل ز دستش

روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 2:36  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

ساقی

 قلب پاره پاره

بزن مطرب که امشب دلبرم مستانه میرقصد

بت افسونگرم لب بر لب پیمانه میرقصد

بده ساقی شراب آتشین مست و خمارم کن

که امشب دلبرم در مجلس بیگانه میرقصد

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1391ساعت 1:51  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

قلب

قلب پاره پاره
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم تیر 1391ساعت 2:29  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

وصیت نامه

قلب پاره پاره

روز مرگم، هر که شیون کند از دور و برم دور کنید

همه را مســــت و خراب از مــــی انــــگور کنیـــــد

مزد غـسـال مرا سیــــر شــــرابــــــش بدهید

مست مست از همه جا حـــال خرابش بدهید

بر مزارم مــگــذاریــد بـیـــاید واعــــــظ

پـیــر میخانه بخواند غــزلــی از حــــافـــظ

جای تلقــیـن به بالای سرم دف بـــزنیـــد

شاهدی رقص کند جمله شما کـــف بزنید

روز مرگــم وسط سینه من چـــاک زنیـد

اندرون دل مــن یک قـلم تـاک زنـیـــــــد

روی قــبـــرم بنویـسیــد وفــــادار برفـــت

آن جگر سوخته خسته از این دار برفــــت

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم تیر 1391ساعت 3:45  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

ده لی برای پرواز

ghalbe parepare 

توی یک کویر دور یه درختی خسته بود

یه درختی نا امید که دلش شکسته بود

                                        روی اون درخت پیر یه طناب پاره بود

                                        اون طناب دار یه عاشق بیچاره بود

شبی از شبهای غم که هوا گرفته بود

 رفتنش رو به کویر به کسی نگفته بود

                                     رفت و رفت تا که رسید اون طناب دار و بست

                                     به دلش گفت که باید دیگه از دنیا گسست

   طناب دار و گرفت دور گردنش گذاشت

 چشماشو بست و دیگه رو لبش خنده نداشت

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم تیر 1391ساعت 3:42  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

حذر از عشق

قلب پاره پاره

یادم آید: تو بمن گفتی :

    از این عشق حذر کن 

                  لحظه ای چند بر این آب نظر کن

    آب آئینه عشق گذران است

                 تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

   باش فردا که دلت باد گران است

                         تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

   با تو گفتم :

                          حذر از عشق ؟

                                               ندانم

                        سفر از پیش تو ؟

                                          هرگز نتوانم

  

    روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

                              چون کبوتر لب بام تو نشستم

   تو بمن سنگ زدی .من نه رمیدم .نه گسستم

                             باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

   تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

                                        حذر از عشق ندانم

                                   سفر از پیش تو هرگز نتوانم            

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم تیر 1391ساعت 18:33  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

احساسم به تو

 

بر روي قلبها کليک کنيد 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم تیر 1391ساعت 18:27  توسط کیوان نیمگز محمودپور  | 

اثارت قلب

عذاب مـی کشم ولـی عـذاب مـن گناه نیست

                           وقتی شکنجه گر تویی شکنجه اشتباه نیست

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم تیر 1391ساعت 16:27  توسط کیوان نیمگز محمودپور  |